de Animus

Lange tijd dacht ik dat die stem gewoon van mij was.
De stem die zei dat ik me niet moest aanstellen.
Die vond dat ik me groot moest houden.
Die me voortduwde, zelfs als ik moe was, leeg was, kwijt was.
‘Niet zeuren, doorgaan.’
‘Wees sterk.’
‘Laat het niet merken.’
Jarenlang dacht ik dat dát mijn kracht was.

Tot ik hem begon te herkennen.
De stem van de innerlijke man in mij.
Niet de man buiten mij, maar de man ín mij.
Mijn Animus.

Hij had zich al vroeg gevormd. Vanuit mijn vader. Vanuit wat ik als meisje zag en voelde.
Zijn kracht, zijn zwijgen, zijn boosheid misschien.
Zijn afwezigheid. Of juist zijn overmacht.
En alles wat ik daarvan niet begreep, ging ik invullen.
Vormen.
Bewaren.
Als een innerlijke leidraad. Of misschien beter gezegd: een overlevingsroute.

Want wat ik als kind zag als ‘krachtig’, werd mijn norm.
Wat ik als meisje niet mocht voelen, werd mijn grens.
En zo groeide hij. In mij.
Als een innerlijk mannelijke kracht die oordeelde, controle wilde houden, altijd dóór wilde.

De Animus wordt gevormd uit onze vroege ervaringen met het mannelijke.
Bijna altijd begint dat met de vader, of met de mannelijke energie die je als kind dominant voelde.
Zijn stem wordt jouw binnenwereld.
Zijn oordelen worden jouw innerlijke criticus.
Zijn afwijzing wordt jouw bewijsdrang.

En ja, daar komen vaak zinnen uit voort die we onszelf blijven herhalen.
‘Je moet sterk zijn.’
‘Laat het niet zien.’
‘Zorg dat je het goed doet.’
En diep vanbinnen:
‘Anders ben je niet goed genoeg.’

De negatieve Animus leeft voort in ons denken.
Hij fluistert dat je geen fouten mag maken.
Dat je het alleen moet doen.
Dat voelen onveilig is.
Dat controle liefde is.
En hij klinkt soms zo vertrouwd, dat je hem niet eens meer herkent als ‘stem’.

Maar hij is er ook in een andere vorm.
Want toen ik begon te luisteren, écht begon te luisteren, ontdekte ik dat hij niet mijn vijand was.
Hij was gewoon niet meer in balans.
Hij had te lang het stuur vastgehouden, terwijl mijn gevoel in de achterbak lag.

En zo ben ik hem opnieuw gaan leren kennen.
Niet als de man die mij vertelt wat ik moet doen,
maar als de kracht in mij die richting geeft aan wat ik voel.
Niet als controle, maar als bedding.
Niet als oordeel, maar als focus.

De gezonde Animus is niet hard, maar helder.
Hij helpt me woorden geven aan mijn waarheid.
Hij zegt geen “je moet”, maar “je mag”.
Hij staat naast me, niet boven me.
En hij leert me dat daadkracht niet hetzelfde is als doorgaan.
Maar dat het ook ‘stoppen’ kan zijn.
Een grens. Een keuze. Een JA aan mezelf.

Wat ik heb geleerd, en wat ik elke dag zie in mijn praktijk,
is dat het werkelijke helen pas begint als we durven te verbinden wat in ons is gescheiden.
Niet óf gevoel óf denken.
Niet óf zacht óf sterk.
Niet óf Anima óf Animus.
Maar de ontmoeting daartussen.

Want de kracht ontstaat pas echt als je jouw innerlijke vrouwelijkheid én mannelijkheid leert kennen.
Als je voelt én handelt.
Als je kunt ontvangen én richten.
Als je niet alleen contact maakt, maar ook verbindt.

Daarom is het werk met de Animus geen ‘theorie’ voor mij.
Het is levend.
In het lichaam.
In de woorden die we kiezen.
In de keuzes die we maken.
In de liefde die we toelaten, of juist afhouden.

Misschien herken jij je in wat ik schreef.
Misschien heb jij ook een innerlijke man die de controle houdt,
die alles wil verklaren, die het spannend vindt om te zakken in jouw voelen.
Die grenzen trekt met hardheid in plaats van met liefde.

Dan is dit jouw uitnodiging.
Niet om hem weg te sturen.
Maar om hem te ontmoeten.
Als een deel van jou.
Als een kracht die,wanneer hij in balans is,  jouw richting helpt dragen.

In mijn praktijk begeleid ik vrouwen die voelen dat het tijd is om deze innerlijke beweging te maken.
Die willen leven vanuit verbinding en niet vanuit overleven.
Die klaar zijn om de tegenstellingen in zichzelf te herenigen.
Want daar, precies dáár, ligt jouw kracht.

Je hoeft het niet langer alleen te doen.
En je hoeft het ook niet langer te begrijpen.
Je mag het gaan belichamen.

Ik loop graag een stukje met je mee.

Liefs

Ingeborg Beuzel
Jungiaans therapeut in Leidschendam
www.ingeborgbeuzel.nl